Џуз 1

Во името на Аллах, Милостивиот Сомилосен!

Благодарение на Аллах, Господарот на световите,

Милостивиот и Сомилосен,

Владарот на Денот суден!

Ние само Тебе Те обожаваме и ние само од Тебе помош бараме!

Упати не по патот вистински,

по патот на оние врз кои ја разлеа Твојата благодат, а не по патот на оние врз кои се разлеа омразата и кои во заблуда скршнаа!

Елиф, лам, мим!

Еве Книга во која нема сомнение, Патоказ за богобојазливите:

за оние кои веруваат во Тајната, и кои се исправаат намаз да извршат, и кои од дадената им Наша нафака делат,

и кои веруваат во она што ти се објавува, и во она што пред тебе беше објавено, и во Ахирет и кои во сето тоа се уверени.

Онаквите, бидејќи одат по Патоказот од Господарот нивни, се спасени.

Сеедно е, навистина, на оние што не веруваат ќе ги опоменуваш или нема да ги опоменуваш: оние, сепак, нема да веруваат.

Аллах ги запечати и срцата нивни и ушите нивни, а пред опулот нивни е завеса, и за нив има казна голема.

Меѓу луѓето има и такви кои зборуваат: „И во Аллах и во Денот ахиретски веруваме,“ - а, тие, токму, не веруваат.

На Аллах и оние кои веруваат намераваат, секако, да ги измамат, но не усетуваат дека самите себеси се измамуваат.

Болештина има во срцата нивни: Аллах ја зголемува и, заради тоа што лажат, за нив има казна болна.

И кога ќе им се рече: „Не сејте безредие на земјава!“ Велат: „Не, ние само ред воспоставуваме, навистина!“

Но, не! Безредници се! А за тоа, сепак, не се свесни.

И кога, пак, ќе им се рече: „Верувајте како што другите веруваат“. Велат: „Да веруваме ли како што безумните веруваат?“ Но, не! Тие, токму, се безумните. Но, ете, тоа не го знаат.