Џуз 19

Оние кои не полгаат надеж во Средбата наша, зборуваат: „Зошто не ни се спуштаат мелеки или, пак, зошто не го гледаме Господарот наш?“ Тие веќе се дуеја во душите нивни, наголемо зе изнасилија.

На Денот во кој ќе ги видат мелеките ќе нема за силниците никаква радосница; ќе речат: „Сочувај не!“

И Ние ќе пристапиме кон делата нивни и пепел и прав ќе ги направиме.

Жителите џеннетски на Денот тој ќе бидат сместени во најубаво престојувалиште и ќе се одмараат во најубава почивка,

Ден ќе биде тоа во кој небесата ќе се расцепат во тенки облаци и Ден во кој мелеките ќе се спуштаат.

Тогаш власта вистинска ќе му припадне на Милостивиот, а за неверниците на Денот тој ќе биде неподносливо.

Ден во кој зулумќарот ќе ги крши прстите од рацете свои, велејќи: „Тешко мене! Друг пат, освен патот на пејгамберот прифатив!

О тешко мене! О пропаст моја! Е, да не земав друг пријател!

Ме одврати од Опомената веќе по нејзиното доаѓање до мене!“ Шејтанот, навистина, останува за човекот предавник!

И пејгамберот рече: „Господаре, народот мој, навистина, го прифати овој Кур'ан како отпадок!“

И ете, така за секој пејгамбер меѓу силниците Ние определивме непријател. Доста ти е што во Господарот твој имаш упатувач и поддржник.

Оние кои не веруваат, велат: „Зошто не му е објавен Кур'анот во целост, во еден замав?“ Ете, така Ние го објавуваме за да го утврдиме со него срцето твое. Така, дел по дел среден, Ние го објавуваме.

И тие не ќе донесат никаков урнек а Ние да не ти донесеме вистина и најдобро толкување.

Оние со наведнатите лица кон Џехеннемот ќе бидат во најлошо место и беспаќе.

И на Муса Ние, секако, му објавивме Книга, а брат му Харун за поддржник го одредивме,

па, рековме: „Одете до народот кој ги сметаше за лажни ајетите Наши“ - а потоа народот Ние го снемавме.

А и на народот на Нух, исто така, зашто ги сметаше за лажни пејгамберите, Ние го потопивме, и одредивме да биде знамение за луѓето. А за зулумќарите Ние болна казна подготвивме.

А и Ад и Семуд и жителите на Ресе, и поколенија многу меѓу нив Ние уништивме.

И за секој народ, меѓутоа, Ние донесовме примери и, потоа, го снемавме.

А, секако, поминуваат пакосни крај градот врз кого се истури дожд. А не го приметуваат ли? И дури на оживувањето не се надеваат!