Ел-Камер

Часот се приближува а Месечината се расцепува.

А ако здогледаат знамение - рамнодушни се, и зборуваат: „Волшебништво постојано!“

И лажат и страстите свои ги следат, и секоја ствар е утврдена.

Да, им дојдоа кажувања да ги одвратат:

мудрост дофатна но, ете, опомената не вреди.

Па, сврти ги плеќите кон нив на Денот кога Он, повикувајќи, ќе повика кон нешто страшно.

Ќе се појават со соборени погледи од гробовите како да се скакулци расфрлени,

брзајќи кон Оној кој ги вика, а неверниците ќе речат: „Ова е тежок Ден.“

А пред нив лажеше и народот на Нух, го сметаа за лажен робот Наш, и зборуваа: „Луд е!“ И го оневозможуваа!

Па го повика Господарот свој: „Јас сум, навистина, победен; тогаш, помогни ми!“

И тогаш Ние ги отворивме вратите небесни низ кои потече пороен дожд;

па, така, Ние дадовме да избијат извори и да се спои водата како што беше со наредбата одредено;

и го префрливме на штици, со шајки заковани:

плови пред очите Наши; тоа е казна за оној кој не верува.

Да, тоа го оставивме да биде знамение: па, има ли некој кој го прифаќа?

Каква беше, тогаш, казната Моја и опомената Моја?

Да, Ние го олеснивме Кур'анот за опомена, па кој го прифаќа?!

Ад лажеше, па каква беше казната Моја и опомената Моја?!

И врз нив Ние испративме, во еден ден определен, ветар кој постојано мете:

луѓето ги носеше како да се гранки од урма скршени.